Individueel of in een groep: welke begeleiding past bij jouw kind?

Kort antwoord: Kies individuele begeleiding wanneer de omgeving zelf een obstakel is of het doel privé is, en groepsbegeleiding wanneer het doel sociaal is: samenwerken, communiceren, omgaan met leeftijdsgenoten. Bij 1-op-1 is er 100% aandacht, bij 1-op-2 50%, bij 1-op-4 25%. De vorm mag tijdens het traject wisselen.

Ouders die voor het eerst begeleiding zoeken, kiezen bijna altijd intuïtief voor individueel. Dat is begrijpelijk: meer aandacht klinkt als betere zorg. Maar de vraag is niet hoeveel aandacht er beschikbaar is. De vraag is waar de jongere op dit moment aan werkt.

Wat betekenen de verhoudingen echt?

Bij individuele begeleiding is één begeleider er voor één jongere: honderd procent van de aandacht. Bij een groep van twee is dat vijftig procent, bij vier is het vijfentwintig. Die rekensom klinkt hard, maar hij is eerlijk. En hij is precies waarom wij nooit groter worden dan vier.

Dat lagere percentage is alleen een nadeel als aandacht het werkzame bestanddeel is. Vaak is het dat niet.

Wanneer is individueel de juiste keuze?

Individuele begeleiding werkt het best wanneer de omgeving zelf een obstakel vormt. Denk aan een jongere die zoveel prikkels binnenkrijgt dat er geen ruimte overblijft om iets te leren. Of aan het begin van een traject, wanneer er nog helemaal geen vertrouwensband is en die eerst gebouwd moet worden.

Ook bij doelen die privé zijn, zoals omgaan met een verlies of praten over wat er thuis speelt, is een groep meestal de verkeerde plek.

Wanneer levert een groep juist méér op?

Sociale vaardigheden leer je niet in een gesprek over sociale vaardigheden. Je leert ze op het moment dat je iets wilt zeggen en de ander is nog niet klaar. Dat moment kun je in een 1-op-1 setting niet nabootsen.

Voor doelen als samenwerken, communiceren, omgaan met tegenslag of jezelf staande houden tussen leeftijdsgenoten, is een kleine groep geen compromis. Het is het oefenterrein zelf, met iemand ernaast die op het moment zelf kan bijsturen.

Het is geen definitieve keuze

De vorm die in maart past, hoeft in september niet meer te passen. We beginnen regelmatig individueel om vertrouwen op te bouwen en schuiven daarna door naar een groep zodra de doelen sociaal van aard worden. Andersom komt net zo vaak voor.

Wisselen is bij ons geen mislukking of nieuwe aanmelding. Het is onderdeel van het traject.

En de thuissituatie?

Er is een derde vorm die vaak over het hoofd wordt gezien: praktische thuisondersteuning. Die is bedoeld voor de situatie waarin het op de begeleidingsmomenten goed gaat, maar thuis niet.

Dat is geen teken dat de begeleiding niet werkt. Het betekent dat wat op de ene plek geleerd is, nog niet vanzelf meeverhuist naar de andere. Die brug slaan we samen met het gezin.

Hoe wij kiezen

Tijdens de kennismaking brengen we in kaart wat de hulpvraag is, wat er al goed gaat en waar het vastloopt. De begeleidingsvorm volgt daaruit, niet andersom. Twijfelt u? Leg de vraag gerust aan ons voor voordat er iets is aangemeld.

Veelgestelde vragen

Wat betekenen 1-op-1, 1-op-2 en 1-op-4?

Het is de verhouding tussen begeleiders en jongeren, en daarmee hoeveel persoonlijke aandacht er beschikbaar is. Bij 1-op-1 heeft de jongere honderd procent van de aandacht van één begeleider, bij 1-op-2 is dat vijftig procent en bij 1-op-4 vijfentwintig. Carl-Zorg werkt nooit met groepen groter dan vier.

Is individuele begeleiding altijd beter dan een groep?

Nee. Individueel is beter wanneer de omgeving zelf in de weg zit of het doel privé is. Zodra het doel sociaal is, zoals samenwerken of omgaan met leeftijdsgenoten, is een groep geen compromis maar het oefenterrein zelf. Sociale vaardigheden leer je in een situatie waarin ze echt nodig zijn.

Kan mijn kind later wisselen van begeleidingsvorm?

Ja. Wisselen is bij ons geen mislukking en geen nieuwe aanmelding, maar onderdeel van het traject. Veel jongeren beginnen individueel om vertrouwen op te bouwen en schuiven door naar een groep zodra de doelen sociaal worden. Andersom komt net zo vaak voor.

Voor welke leeftijd is de jeugdbegeleiding bedoeld?

Voor kinderen en jongeren van 12 tot en met 21 jaar met een (licht) verstandelijke beperking, eventueel in combinatie met gedragsproblematiek of een vanuit de DSM vastgestelde stoornis.

Het gaat goed bij de begeleiding, maar thuis loopt het vast. Wat dan?

Dat is precies waarvoor praktische thuisondersteuning bestaat. Wat op de ene plek geleerd is, verhuist niet vanzelf mee naar de andere. Bij thuisondersteuning werken we in de thuissituatie zelf, met de jongere én met de ouders.

Moet ik de vorm kiezen voordat ik aanmeld?

Nee. Tijdens de kennismaking brengen we samen in kaart wat de hulpvraag is en waar het vastloopt; de vorm volgt daaruit. U mag de vraag ook eerst voorleggen zonder dat er iets is aangemeld.